غزل شمارهٔ ۴۴۱۲

برداشت: در محل خرابات، افرادی هستند که سکوت می‌کنند، اما در دلشان احساسات و پاکی وجود دارد و مانند شراب در بطری، این احساسات درونشان جوشان و زنده است.

برداشت: افرادی که در جمع شراب می‌نوشند و به آرامی و سکوت مشغول‌اند، هرگز از دیگران دور نمی‌شوند، حتی اگر در دل شیشه‌های شراب غرق شوند.

برداشت: سیلاب که در اصل به معنای آب‌های طغیانی و پرخروش است، از محله‌ای که به مشروبات الکلی و فساد نسبتی دارد، می‌گذرد، زیرا این مردم تماماً مانند ظرف‌هایی هستند که در حال حمل و نقلند و هیچ ثباتی ندارند.

برداشت: اگر در پنهان چیزی از تو مخفی است، مانند یک غنچه خاموش باش تا دیگران به آن گوش دهند و متوجه شوند.

برداشت: به دیگران نشان نده که چه ارزشی داری، زیرا همه‌ی این افراد مثل یوسف هستند که قلبشان را با طلا می‌فروشند.

برداشت: ما در چه حاویتی هستیم که خورشید درخشان صبحگاهی، با نور خود، به دور خط ماه به ما توجه کند و ما را در شمار آورد؟

برداشت: لطفاً مقداری از شراب بنوشید تا حال و هوای خوش و جشنواره‌ای که در چمن‌زار برپا شده است، شعله‌ورتر شود و سرودخوانان بتوانند با شور و شوق بیشتری آهنگ بخوانند.

برداشت: نمیتوان از زیبایی خوبان غافل شد، حتی اگر دشمن عقل و فکری درست باشند یا باعث به هم ریختن حواس شوند.

برداشت: حسد مانند خاری است که می‌تواند انسان را آزار دهد. اگرچه افراد دنیا به ظاهر خوشحال و شاداب به نظر می‌رسند، اما در باطن ممکن است از این حسد رنج ببرند.

برداشت: گروهی از افراد باهوش در زمان تو چیزهایی را که می‌گویند، با احتیاط و دقت بیان می‌کنند و به راحتی رازها و حرف‌های خود را فاش نمی‌کنند.