غزل شمارهٔ ۴۴۰۹

برداشت: در شب شنبه، باید کارهایی انجام شود و کارهای حکمت و خرد باید با استفاده از تجربه‌های گذشته و آموزه‌های تاریخی شکل بگیرند.

برداشت: دریا در نگاه حباب کوچکتر از آنچه که هست به نظر می‌رسد، چون افرادی که ظرفیت کمتری دارند، نمی‌توانند به درک ارزش واقعی چیزها برسند.

برداشت: خوش به حال کسانی که با داشتن وسایل و امکانات، مانند کره‌ای که به یک لباس پشمی متصل شده، زندگی ساده و بی‌تعلق را انتخاب می‌کنند.

برداشت: این گروه که اکنون در اوج هستند، وقت آن رسیده که ارزش و زیبایی خود را از درون خود به نمایش بگذارند و به خودشناسی برسند.

برداشت: دل انسان همانند یک گنجینه است که باید با عشق و محبت پر شود. اما جای تأسف دارد که این دل را با حسادت و کینه پر کنند و مقام والای آن را پایین بیاورند.

برداشت: واعظ تو همان کسی است که در پایین‌ترین مرتبه نادانی قرار دارد، حتی اگر برای او منبری با صد پله بسازند.

برداشت: امسال گلی در بازار عرضه نشد و پرندگان همچنان در همان حال و هوای سال گذشته به سر می‌برند.

برداشت: تنها تصویری که از من بر روی سنگ مزار خواهد ماند، تصویر قاتل من است و اگر کسی بخواهد آینه‌ای بسازد، تنها خود این تصویر را می‌تواند نشان دهد.

برداشت: دل او به واسطه ناله‌های گرم من پاک و روشن شد، زیرا از دل سنگی انتظار داشتم که مانند آیینه انعکاس دهد.