غزل شمارهٔ ۴۴۰۸

برداشت: هر کجا که افرادی به بررسی و تحلیل می‌پردازند، اگر آن نقطه از دایره را بی‌اهمیت بشمارند، آنها به راحتی خط لب محبوب را معیار قرار می‌دهند.

برداشت: وقتی که چهره‌ای وجود داشته باشد که نتوان در آن رازها و اسرار پنهان را مشاهده کرد، آن را همچون مرواریدی در آینه‌ای تیره و تار به حساب می‌آورند.

برداشت: دل مرده‌ات را از عشق بیدار کن تا خواب تو را نشانی از خوشبختی و کامیابی بدانند.

برداشت: از آن روز دوری کن که مثل گل، هر عیب و نقصی که داشته باشی را به حساب می‌آورند و همه را یکجا جمع می‌کنند.

برداشت: هر قطره از آن، مانند شبنمی است که از گل ریحان بهشت می‌چکد، و اشکی است که در تاریکی شب به حساب می‌آید.

برداشت: کسانی که در پی دل و عشق نرفتند، به راحتی می‌توانند تعداد زیادی از ردپای مسافران و قافله‌ها را ببینند.

برداشت: چشمی که تسلط بر احساسات و افکار دیگران دارد، برای دل‌های بیدار و آگاه، مانند حلقه‌ای از زنجیر به حساب می‌آید.

برداشت: شما با اینهمه آزادی و شور و حال، به راحتی می‌توانید هر دو جهان را بر هم بزنید؛ این کار برایتان ساده‌تر از به هم ریختن دستمال‌های سر کسی به نظر می‌رسد.

برداشت: گروهی که نتوانستند به زیبایی و شکوه واقعی دست پیدا کنند، تنها به نوشتن داستان‌ها و یادداشت‌ها از گلستان‌ها بسنده می‌کنند.