غزل شمارهٔ ۴۳۹۵

برداشت: اگر شرمی وجود داشته باشد که به خواسته‌ها و اهداف نرسد، پس به مانند پرنده‌ای که به دور از نگاه‌ها مانده، قابل توجه و شناخته‌شده نخواهد بود.

برداشت: یوسف که زیبایی‌اش باعث شد زلیخا به او علاقه‌مند شود، نباید به خاطر نگرانی یعقوب از چشم‌چرانی بر تنهایی و دوری‌اش غصه بخورد.

برداشت: عشق ممکن است به خاطر زیبایی بی‌پرده و فریبنده‌اش، به حالت هوسناکی دربیاید. پس از زیبایی‌هایی که پوشیده و پنهان نیستند، پرهیز کن.

برداشت: زیبایی که تنها به چهره باشد، معنا ندارد. مانند گرما که اگر کامل نباشد، ارزش خاصی نخواهد داشت.

برداشت: مشکلات و دردهای هر فرد بیشتر از آن چیزی است که بتواند تحمل کند و در میان همه انسان‌ها، هیچ‌کس به اندازه ایوب با صبر و استقامت نبوده است.

برداشت: ما تا زمانی که به گل گوش فرادیم در این باغ، هیچ سخنی نشنیدیم که دل‌انگیز نباشد.

برداشت: در زندگی، برای دستیابی به درک و آگاهی واقعی باید با چالش‌ها و سختی‌ها روبرو شویم. اگر کسی در مسیر خود به دشواری‌ها نپردازد، در حقیقت دچار نوعی نادانی و نابینایی است و نمی‌تواند به درستی راه خود را پیدا کند.

برداشت: عقل مانع از جذب و کشش به عالم بالا می‌شود و کسی که دیوانه باشد، نمی‌تواند بدون جذب شدن به آن عالم زندگی کند.

برداشت: دل عاشق به چه امیدی می‌تواند زندگی کند، اگر محبوبش به او توجهی نکند و از او دور باشد؟