غزل شمارهٔ ۴۳۳۶

برداشت: هر کسی که آرزوی نزدیکی و در آغوش کشیدن تو را دارد، حتی اگر به خاک تبدیل شود، باز هم دستش را در آغوش تو خواهد داشت.

برداشت: این چشم پرآب که در گوش تو قرار دارد، نشانه‌ای از درخشندگی و نور تو بر چهره خورشید است.

برداشت: در زمان بیداری و هوشیاری، جهان به برکت و نعمت خاصی غوطه‌ور می‌شود که در آغاز صبح، به سوی تو ارسال می‌گردد.

برداشت: جوشن (زره) چه تأثیری بر کسی می‌تواند داشته باشد که عاشق موهای بافت‌دار و شکاف‌دار است؟ عاشق را نمی‌توان نگران خط و خش زره تو دانست.

برداشت: شور و هیجانی که در روز قیامت وجود دارد و بر دوش اوست، در سایه‌ی پرچم تو که مانند یک سرو بلند و باوقار است، پنهان شده است.

برداشت: وقتی که جرات و جسارت در آتش می‌سوزد، محبت و عشق تو که بر اثر خجالت بر لب‌هایت سکوت کرده، از بین نمی‌رود.

برداشت: هرچند دل صائب از حال و احوال خودش بی‌خبر است، اما از خواب و رویاهای فراموش‌شده‌ات اطلاعاتی دارد.