غزل شمارهٔ ۴۳۱۵

برداشت: بدون اینکه خواسته باشم، ناگهان خبری ناگوار به گوشم رسید. آخر کار، روزی ما به صورت ناخواسته و از سمت غیب به ما عطا شد.

برداشت: در اینجا اشاره شده که هر فردی که به موفقیتی دست پیدا کرده و به مقام و جایگاهی رسیده، این موفقیت را مدیون ادب و احترام به دیگران است. ادب و احترام به دیگران عامل رسیدن به موفقیت است و این ویژگی در تمام مسیرهای زندگی اهمیت دارد.

برداشت: زندگی جاودانی که به دست خضر رقم خورده، تلخی‌هایی به همراه دارد و عمر دوباره‌ای که به من از آن دو لب (دوستی یا عشق) رسید، نیز تلخ است.

برداشت: در قلب او دانش و حکمت بزرگی نهفته بود که حتی زمانی که از دنیا رفت، به چیزهای ساده‌ای مانند یک خوشه انگور هم رسید.

برداشت: دلش را از اشک و ناله خالی کرد، مانند شمعی که در برابر هر کسی که به شب نزدیک می‌شود، آب می‌شود.

برداشت: به تلاش و همت خود ادامه بده، زیرا در نهایت، تلاش و زحمت تو می‌تواند به ثمر نشیند و به هدفی که در نظر داری برسی. اگرچه ممکن است از روش‌های مختلفی استفاده کنی، ولی کوشش تو می‌تواند به نتایج دلخواه منجر شود.

برداشت: از این موضوع دوری کن که صحبت کردن درباره غم‌ها مثل شرابی است که به اوج شادی رسیده و می‌تواند عواطف را به شدت تحت تأثیر قرار دهد.

برداشت: کار دل از دست رفته بود و نمی‌توانستم بر خودم کنترل داشته باشم، زیرا زمان رسیدن به لب‌های تو فرا رسیده بود و بوسه‌های فریبنده‌ات مرا به شدت به خود جذب کرده بود.

برداشت: صائب! عشق و اشتیاق او آن قدر در دل من مانده که حتی زخم خار هم نتوانسته احساس خوشایند ناشی از رسیدن به او را کمرنگ کند.