غزل شمارهٔ ۴۳۰۱

برداشت: یک بار می‌توان با کسانی که وفادار و صمیمی‌اند، به بازسازی و ترمیم دل خود پرداخت.

برداشت: عشق اگرچه درد و رنج به همراه دارد، اما تحمل این درد و سوختن در آتش عشق، باعث می‌شود که این احساس به مرور زمان کاهش یابد و ثباتی در رابطه ایجاد کند.

برداشت: تا زمانی که حتی یک قطره آب در جام وجود دارد، باید به آبرو و شأن خود اهمیت بدهیم و فراموش نکنیم که می‌توان به زندگی ادامه داد.

برداشت: در صبح زود، از beauty آن معشوق قدیمی می‌توان برای انجام نماز صبح الهام گرفت.

برداشت: اگر در دستان تو قدرتی برای تغییر وجود ندارد، می‌توان گل را از رنگ و بویش جدا کرد.

برداشت: در عشق، تلاش و مبارزه بدون آزادی و رهایی نتیجه‌ای ندارد، مانند اینکه انسان با دستان بسته بخواهد شنا کند.

برداشت: شخصی که با دلایل و عشق به کعبه آمده است، حتی در حالتی که تشنه است، می‌تواند با یک بوسه احساست خود را به ما نشان دهد.