دل ساده در قلمرو صورت نمیشود
تا نقش هست آینه خلوت نمیشود
دربارهٔ این سروده
این شعر به بررسی عواطف و حالات انسانی میپردازد و بر نکات عمیق فلسفی و اخلاقی تأکید میکند. شاعر به بیان این حقیقت میپردازد که دل ساده نمیتواند در دنیای ظاهری دستخوش تغییر شود و برای درک معنای واقعی زندگی باید از زوایای عمیقتری نگاه کرد. عشق و محبت را به عنوان داغی نهان ذکر میکند و بیان میکند که انسان باید از داغ روییده از جنون گذر کند تا به حقیقت واقعی دست یابد. او همچنین به بیفایده بودن عبادتهای صرف بدون فهم و نیت خالص اشاره میکند و میگوید که دل پاک و خالی از کدورتها باید وجود داشته باشد تا ارزشمند و معنادار باشد. در نهایت، شاعر تأکید میکند که شخصیت واقعی و اندیشه عمیق، مسیر رستگاری را میسازد و تنها ظواهر نمیتوانند انسان را به درک عمیقتری از زندگی هدایت کنند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
یوسف شد از گواه لباسی عزیزتر
تهمت حریف دامن عصمت نمیشود
ابر تنک نهان نکند آفتاب را
در دل نهفته داغ محبت نمیشود
افسردگی ز هرکه به داغ جنون نرفت
سرگرم از آفتاب قیامت نمیشود
با چشم روشن آینه زنگ بستهای است
تا آدمی ز اهل بصیرت نمیشود
از ریگ تشنگی نبرد سیل نوبهار
چشم حریص سیل ز نعمت نمیشود
آه ندامتی است که خون میچکد از او
از عمر آنچه صرف عبادت نمیشود
گوهر فشاند گرد یتیمی ز روی خویش
دل خالی از غبار کدورت نمیشود
هرکس که چون گهر ز صدف گوشهای گرفت
خاشاک چارموجه کثرت نمیشود
صائب نمیرود به فسون کجروی ز مار
هموار بد گهر به نصیحت نمیشود