غزل شمارهٔ ۴۲۸۶

برداشت: با نگاه معنادار و جذاب، مژگان زیبا و شیطنت‌آمیز به خواب سبزه و علف‌ها چیره می‌شود.

برداشت: هیچ کس با تلاش و کوشش تنها به حقیقت و عمق زندگی نخواهد رسید. هر کسی که جهان را دیده و تجربه کرده باشد، در درون خود، این عمق و واقعیت را می‌يابد.

برداشت: تا زمانی که نفس خود را در مسیر درست و صحیح قرار می‌دهی، زندگی و روزهای عمرت مانند گردبادی جمع و جور می‌شوند و به سرعت می‌گذرند.

برداشت: اگر کسی نتواند با دقت به چیزهای کوچک و بی‌ارزش نگاه کند، به همین شکل هم نمی‌تواند ارزش واقعی چیزهای گرانبها را بفهمد.

برداشت: برای زیبا کردن و آرایش دنیا، باید بر روی چشم‌ها کار کرد، چون زیبایی و جلوه‌ای که در نظر مردم دارد، بی‌معنا و بی‌فایده می‌شود.

برداشت: هر کسی که از انتقاد و ملامت دیگران خسته و دلگیر شود، مانند سرمه‌ای که برای روشن کردن چشم‌ها استفاده می‌شود، روشنی و زیبایی خاصی پیدا می‌کند.

برداشت: این دنیا و زندگی مادی جایگاه ثابتی نیست و نباید به آن دل ببندی، زیرا این دنیا مانند سفره‌ای است که در هر لحظه ممکن است جمع شود و برود.