غزل شمارهٔ ۴۲۷۴

برداشت: از غم دل من، دل تو شاد می‌شود و این خرابه از ظلم و ستم، زندگی‌اش رونق می‌گیرد.

برداشت: سختی دل باعث می‌شود که محبت و خشم یار به صورت یکجا نمایان شود، مانند اینکه خطی از قلمی از فولاد به وجود آید.

برداشت: در شیشه، نمایی متفاوت از شراب دیده می‌شود که با خط سبز، زیبایی دختران فرشته‌سان را به نمایش می‌گذارد.

برداشت: شکوه و عظمت من از دنیای وصال دور شده و به خاطر این جدایی، مانند آتش می‌سوزد و فریاد می‌زند.

برداشت: اگر هنرمند تلاش کند، می‌تواند از سنگ خام هم انسانی بسازد، همان‌طور که فرهاد کوه را می‌شکافت.

برداشت: در زندگی حاکمیت و قدرت، هیچ‌کس نمی‌تواند به طور واقعی آزاد باشد. تنها کسانی که به خدمتگزاری و کمک به دیگران می‌پردازند، واقعاً آزاد می‌شوند.

برداشت: در این لحظه که در دام حضور داری، فراموش نکن که همیشه به یاد خدا باش. اگر غافل شوی، نصیب صیاد می‌شوی؛ یعنی ممکن است به دام بیفتی و گرفتار شوی.

برداشت: با خوش‌شانسی و سرنوشت خوب، سلیمان زمان در سال آینده فرمانروای بغداد خواهد شد.

برداشت: کسی که بر اساس دستورات و قوانین عمل کند، در واقع تحت تاثیر قدرت و کنترل بالاتر قرار می‌گیرد.