غزل شمارهٔ ۴۲۶۱

برداشت: در جایی که لبخند تو به مانند پرده‌ای زیبا می‌افتد، طوطی نیز مانند گوشتی شیرین و لذیذ می‌شود.

برداشت: من به طور مداوم مشغول نوشیدن بودم و این عادت باعث شد تا تحمل هیچ درمانی را نداشته باشم و هر دارویی که استفاده کنم، تاثیری نداشته باشد.

برداشت: زندگی شاد و خوشی به اندازهٔ بی‌خبری از واقعیات است. شخصی که از وضعیت خودش آگاه شود، در واقع دچار دردسر می‌شود.

برداشت: اگر کسی راستی و صداقت را در پیش گیرد، سخنانی که دیگران درباره‌اش می‌گویند چه تاثیر دیگری می‌تواند داشته باشد، چون خارهایی که بر سر راهش می‌افتد، فقط به او زحمت می‌دهند و از حرکتش نمی‌کاهند.

برداشت: تنهایی را برگزین، زیرا در این دنیای ساده و کم‌ارزش، اگر همچون مروارید در صدف به آرامی رشد کنی، به ارزش واقعی دست خواهی یافت.

برداشت: هر آرزویی که امروز در دل خود بشکنید، فردا که این محدودیت‌ها از بین بروند، بال و پر خواهید گرفت و آزاد خواهید شد.

برداشت: آیینه مانند یک خانه‌ی ساکت است که هر چیزی را در خود به‌طور کامل و بدون هیچ گفتگویی نمایش می‌دهد.

برداشت: صائب از درد و غم عذاب می‌کشد، حتی اگر بهشت باشد، اما اگر از کوی تو دور شوم، این آتش درونم خاموش نخواهد شد.