غزل شمارهٔ ۴۲۲۸

برداشت: مردان بزرگ و بااخلاق به دنیا و مشکلات آن توجهی نمی‌کنند و برای روز روشن و آینده خوب خود، شب طولانی و تاریک را نمی‌پذیرند.

برداشت: وقتی پیکان دندان‌هایش را به خنده نشان داد، ولی نشان می‌دهد که هنوز کار ما برای حل مشکلات دشوار است.

برداشت: زیبایانی که مانند سیل با شتاب و بی‌پروایی می‌گذرند، هیچ توجهی به درد و خراب‌های دل‌ها ندارند.

برداشت: عقل از سایه خود احتیاط می‌کند و دل دیوانگان از سنگ نمی‌هراسد.

برداشت: در دنیایی که حساب و کتاب اعمال وجود دارد، هیچ کس نمی‌تواند به راحتی و با زدن یک ضربه به دل سنگی، آن را بشکند.

برداشت: کسانی که از مشکلات و چالش‌ها بر خود غلبه کرده‌اند و بار سنگین مسئولیت‌ها را از دوش خود برداشته‌اند، به راحتی نمی‌ترسند و نگران تلاطم و تغییرات زندگی نمی‌شوند.

برداشت: برخی از مردم در مسیر زندگی مانند پیاده‌روها در سفر حج هزینه‌های زیادی را صرف می‌کنند، اما به فکر سزای اعمال خود و آنچه در آینده انتظارشان را می‌کشد، نیستند.

برداشت: سستی نکن و سست نشو، زیرا مسافران عشق حتی در عمیق‌ترین خواب‌ها نیز از تلاش و کوشش دست نمی‌کشند.

برداشت: زندگی افرادی که با دیگران مدارا نمی‌کنند، همیشه در رنج و عذاب است و آن‌ها در واقع خود را به نوعی در زندان وحشت قرار داده‌اند.