غزل شمارهٔ ۴۱۵۶

برداشت: این افرادی که به نوشیدن مشروبات الکلی مشغولند، در واقع چشم خود را از حقیقت و واقعیت‌های زندگی دور کرده و در دنیای زودگذر و فریبنده خوشگذرانی غرق شده‌اند.

برداشت: زمانی که روح به کمال و کمالیت می‌رسد، دیگر در بدن باقی نمی‌ماند؛ مانند این که وقتی انگور به مرحله رسیدن می‌رسد، آن را به میخانه می‌برند.

برداشت: بسیاری از نعمت‌ها و ثروت‌ها که متعلق به سلیمان بود از بین رفت، اما مورچه‌ها همچنان در حال جمع‌آوری دانه‌های خود به خانه‌شان هستند.

برداشت: آسمان ظالم بر ویرانه‌نشینان سختی و فشار بیشتری وارد می‌کند و به جای اینکه از آن‌ها مالیات بگیرد، خود ثروت و گنجینه‌هایشان را از ویرانی‌ها می‌رباید.

برداشت: نمی‌توان تعداد دشمنان بی‌رحم را شمرد، زیرا مردان ضعیف را به راحتی مانند مور به جنگ می‌فرستند.

برداشت: عدالت همیشه یکسان و ثابت است و احساسات عاشقانه نمی‌توانند آن را تغییر دهند؛ چون عاشقان از جاهای مختلف، حتی از مکان‌هایی که نمی‌توان تصور کرد، بهره‌مند می‌شوند.

برداشت: افراد گروهی که به آداب و رفتارهای مشخصی پایبندند، چگونه می‌توانند از معانی عمیق و غیرمعمول لذت ببرند؟