غزل شمارهٔ ۴۱۴۶

برداشت: گروهی که به وسیله‌ی خرد و عقل خود، از تجربه‌های تلخ و شیرین گذشته بهره گرفته‌اند، برای کوتاهی سخن، تمامی این تجربیات را در یک نقطه جمع کرده‌اند.

برداشت: در نگرانی‌های خود غرق نشو، زیرا پرندگان زیبای باغ به دور از دام‌ها، از روزنه‌ها به تماشای زیبایی‌های چمن نشسته‌اند.

برداشت: مست‌ها از محدودیت‌های روزهای شنبه و آدینه آزادند و به خاطر مشغولیت‌هایشان در پیاله (جام) نوشیدنی، به روزها و زمان اهمیت نمی‌دهند.

برداشت: افرادی که به علم و آگاهی دست یافته‌اند، به خوبی می‌دانند که چشمان کسانی که از واقعیت‌های طبیعت بی‌خبرند، نمی‌توانند حیوانات وحشی را به راحتی تحت کنترل درآورند. کسانی که توانسته‌اند وحشیت حیوانات را با mágik یا فریب رام کنند، در حقیقت به عمق علم و آگاهی دست یافته‌اند و دیگران در این زمینه نابینا هستند.

برداشت: این غنچه که دل نام دارد، به دلایلی چند، دچار نگرانی و تردید است و به نظر می‌رسد که حتی تدبیر و چاره‌جویی هم نمی‌تواند آن را از گریز نجات دهد.

برداشت: عاشقان، با آگاهی و شناختی که از خود و عشق دارند، مانند لب جام که آرام و خاموش است، به سکوت عادت کرده‌اند.