غزل شمارهٔ ۴۱۴۰

برداشت: افرادی که با چشمان و دل‌های پر از تجربه به سفر رفته‌اند و از آسیب‌های حسد و چشم‌زخم در امان مانده‌اند، به درک و دستیابی به حقیقت و معانی عمیق نزدیک شده‌اند.

برداشت: صبح زیبا و خوشی را آغاز کن، زیرا کسانی که غافل هستند، زهر را به رگ‌های دلشان تزریق کرده‌اند و آن را همراه با شیر می‌نوشند.

برداشت: افراد با تجربه و سالخورده در این مسیر پرمخاطره، با بدن‌هایی منعطف و قوی، از خطرات و مشکلات جلوگیری کرده‌اند.

برداشت: اگر افرادی که به خاطر اعمال ناپسند خود شرمنده‌اند، وارد بهشت شوند، به راحتی به دوزخ خواهند رفت.

برداشت: ناگهان مار را با ترفند و حیله‌ای از چنگ مارگیر دزدیده‌اند؛ همان کسانی که با فریب و نیرنگ، اموال مردم را به طمع می‌برند.

برداشت: مشکل است که با افرادی که خسیس و حسابگر هستند، هم‌نشین و همکار شوی؛ افرادی که همیشه در خطر افتادن در چنگال مشکلات بزرگ هستند و به دنبال منافع خودشان می‌روند.

برداشت: از استخوان‌های سوخته، افراد بسیاری با صداقت و راست‌گویی بهره‌های زیادی کسب کرده‌اند.

برداشت: دیوانه‌ها، که از زحمت و درد رنج می‌برند، بی‌دلیل و بدون دستاویز در بستر پر امواج و روان خاک، خود را خالی و بی‌چیز نشان می‌دهند.

برداشت: زمانی که گروهی از مردم با قاتلی مواجه می‌شوند که از خون افراد کشته‌شده به نوعی آبروی خود را از شمشیرش به دست آورده است.

برداشت: افرادی که در حالت رضایت و پذیرش قرار دارند، مانند هدفی که تیر به سمت آن نشانه رفته باشد، سر خود را پایین آورده‌اند.

برداشت: به خودت مغرور نشو که صبر و شکیبایی‌ات زیاد است، چرا که زیبایی‌های دیگری مانند گل‌های لاله هم می‌توانند زیبایی را از چهره‌ها بربایند و توجه را جلب کنند.

برداشت: از بزرگ‌ترها کمک بگیر، زیرا افرادی که در کشمکش‌ها و سختی‌ها تجربه‌ دارند، از نفس و وجود آن‌ها، بهره‌ای از فیض و رحمت الهی را به دست آورده‌اند.