غزل شمارهٔ ۴۱۳۰

برداشت: به خاطر زیبایی و جذابیت تو، دل‌های زیادی در آتش عشق می‌سوزند و ارزش تو طوری است که به عمق احساسات و عواطف درون قلب‌ها مرتبط است.

برداشت: ای گل زیبا، شکوفا شو که در دنیای وجود هیچ کسی نتوانسته است مانند تو دلی را فریب دهد.

برداشت: ظاهر نمی‌شود که چه زیبایی و جذابیتی در دل نهفته است، هرچند که نوشته‌های زیبا و سبز رنگ تو را خوشحال کرده‌اند.

برداشت: دل را برای این دانه‌ای که با زحمت بسیار به ثمر آمده، با اشک و اندوه تازه نگه‌دار.

برداشت: مسیر را به دقت دنبال کن و از انحراف پرهیز کن، زیرا این دشواری‌ها با توجه و کوشش بسیار به هم بافته شده‌اند.

برداشت: سال‌ها گذشته و تغییرات زیادی در زندگی رخ داده است تا سرنوشت و حقیقت وجود تو نهایتاً شکل بگیرد و مورد توجه قرار بگیرد.

برداشت: نان تو مانند فطیر در تنور باقی مانده و این خمیر را با دستان خودت به هم زده‌اند.

برداشت: در میان دود آتش، نشانه‌ای از روز قیامت به وضوح دیده می‌شود، آتشی که دانه‌های ما را به صورت بوداده درآورده است.

برداشت: گروهی که بر سر افراد ضعیف و نیازمند سایه‌ای ایجاد کنند، در واقع از حمایت و کمک فرشتگان برخوردار هستند.

برداشت: ایمنی و آرامش نداشته باش، چرا که همه چیز برای آزمایش و سنجش است. اگر کنترل و اختیار خود را از دست داده‌ای، همچنان باید آماده چالش‌ها و امتحان‌ها باشی.