غزل شمارهٔ ۴۱۲۷

برداشت: آنهایی که به مفاهیم و معانی غیر از حقیقت علاقه‌مند هستند، در واقع بر روی نور و حقیقت را بسته‌اند و از آن دوری می‌کنند.

برداشت: کسانی که چشم خود را از زیبایی محبوب خود بسته‌اند، در حقیقت نور از زندگی خود را از دست داده‌اند و در تاریکی زندگی می‌کنند.

برداشت: عاشق باید دلیر باشد و نترسد از سوختن، به خاطر اینکه همان‌طور که شمع به خاطر پروانه می‌سوزد، آن پروانه نیز به خاطر عشق و ماتم شمع می‌سوزد.

برداشت: افرادی که به خود و نیازهایشان اهمیت می‌دهند، گشایش و فراوانی را در زندگی خود یافته‌اند. در حالی که کسانی که از دیگران قلباً درخواست کمک می‌کنند، ممکن است در تنهایی و بی‌پشتیبانی باقی بمانند.

برداشت: از تعصب‌های دینی و کفر بگذر، زیرا آن کسانی که به هدف نهایی خود رسیده‌اند، نه به کعبه و نه به بت‌خانه نگاه می‌کنند.

برداشت: به خاطر نفرین یزید، با حرمت و حرمت‌داری، تلخی و ناخوشی بر ما سایه افکنده است. اما در این حال، در میخانه را بیهوده بسته‌اند.

برداشت: فردا به کسانی که در برابر وعده‌های نوشیدنی به تأخیر افتاده‌اند، چه پاسخی خواهند داد؟ آنهایی که بر لب پیمانه انتظار کشیده‌اند.

برداشت: اگر به دنبال حضور و حقیقت هستی، باید از عقل و استدلال خود دست بکشی، زیرا در این دروازه، بر روی افراد دانا و فهیم بسته است.