غزل شمارهٔ ۴۰۹۸

برداشت: زمانی که خورشید رایت گل به روشنی درآمد، با شکسته شدن توبه، جهان به باغی از لاله‌ها تبدیل شد.

برداشت: ذهنی که بر اساس فرمان عقل عمل می‌کند، با وزش نسیم بهاری تحت تأثیر قرار گرفته و به آرامی تحت فشار قرار می‌گیرد.

برداشت: رنگی که به خاطر شکستگی آن نمایان شده بود، با نور ستاره سهیل به رنگ قرمز گل لاله تبدیل شد.

برداشت: با تلاش و کوشش می‌توان به دستاوردهای بزرگ رسید، همان‌طور که کسی می‌تواند در برابر طوفان، با عطر گل‌ها به جلو برود.

برداشت: تواضع و فروتنی را انتخاب کن؛ چرا که این شخص با وجود اینکه در مرتبه‌ای بلند قرار دارد، همچون شبنم پای خود را به محضر خورشید گذاشته و با یار خود یکی شده است.

برداشت: چرا باید به مانند قمری بر شاخ سرو تکیه کنم، وقتی که نمی‌توانم بار سنگینی را بر دوش انسان‌های آزاده بگذارم؟

برداشت: هر فردی که با صداقت قدم بردارد، به زودی به جایگاه بلندی مانند فلاطون دست پیدا می‌کند.

برداشت: صائب، با امید به یافتن خبرهای خوش، به جستجو بپرداز؛ زیرا در این مسیر، ارزشمند و معروف خواهی شد.