غزل شمارهٔ ۴۰۹۲

برداشت: سال‌ها سپری شد و پیامی از محبوب نمی‌رسد. مدتی است که فرستنده‌ای از مصر به کنعان نمی‌رسد.

برداشت: با دل‌خوشی و امید به زیبایی‌ها، متوجه می‌شویم که عشق و زیبایی، بسیاری از احساسات را در ما به وجود می‌آورد، اما در عین حال، برخی از چیزها هرگز به ما نمی‌رسد و نمی‌توانیم به‌راحتی به آنچه می‌خواهیم، دست یابیم.

برداشت: دیروز باران اشک به خاطر طوفان و بی‌تابی گذشته می‌بارید، اما امروز دیگر حتی پیام اشک هم به مژگان نمی‌رسد.

برداشت: هیچ حالتی نیست که ما از آن سیر نشده باشیم و هیچ صحبت مستانه‌ای وجود ندارد که به کیفیت آن نرسد.

برداشت: با وجود اینکه حق او در این امر ثابت است، اما سخن درست و بجا به وسیله شعر به کسی مانند ظفرخان نمی‌رسد.