غزل شمارهٔ ۴۰۸۹

برداشت: شعر و گفتار زیبا تنها برای شاعر و سخنور ارزشمند نیست، بلکه خوشبو بودن عود و عطر خوش آن باعث می‌شود که برای دیگران نیز شادی و لذت به همراه داشته باشد.

برداشت: عشقم به محبوب آن‌چنان شیرین و جذاب است که دل را در آتش عشق می‌سوزاند و به این سو و آن سو می‌کشاند.

برداشت: تا زمانی که شمع در جایی که تو هستی روشن است، هیچ نور و روشنی از عالم غیب به آنجا نمی‌رسد.

برداشت: زیبایی و جذابیت از آنجا که به عشق و محبت بستگی ندارد، نمی‌تواند از مشکلات و نیازهای عاشقان جدا شود. همچنین، شادی و لذت نیز نمی‌تواند به سادگی به شیرینی تبدیل شود.

برداشت: جمعیت آگاه و باهوش، متعلق به افراد فقیر است. این جایگاه و مقام به هیچ ثروتمندی دست نمی‌دهد.

برداشت: دستیابی به دانش و آگاهی نیازمند شانس و شرایط خاص است و هر کسی که به دنبال حقیقت و هدایت باشد، ممکن است به هدفش نرسد، مگر اینکه با راهنمایی درست برخورد کند.