غزل شمارهٔ ۴۰۸۰

برداشت: عیسی (مسیح) کجا است تا درد دل مرا بشنود؟ پیش از آنکه به هلاکت برسم، ای کاش او به بالینم بیاید.

برداشت: می‌دانی چه زمانی دعاها به اوج می‌رسد؟ زمانی که این فرد دورافتاده به سرزمین خود برگردد و بر تخت وطنش بنشیند.

برداشت: این جهان نمایانگر زیبایی اوست و در این مکان، نورش مانند شمعی در زیر پارچه‌ای درخشان ظاهر می‌شود.

برداشت: تصویر واضح و زیبای محبوبش به وضوح ترسیم شده است تا این که صدای هلن به گوش سنگ‌تراش برسد.

برداشت: من مثل شمعی هستم که با آه‌های سوزانم، می‌سوزم و منتظر می‌مانم تا نسیم صبح به بالین من برسد.

برداشت: هر کسی باید به حدود و قوانین احترام بگذارد و نباید به زیبایی‌ها و نعمت‌های طبیعی آسیب بزند. اگر به ما آسیب برسد، دیگر نیازی به گل‌ها نیست و ما باید از خطرات و آسیب‌ها دوری کنیم.

برداشت: در میان این همه افرادی که لب‌های شیرین و خوشگلی دارند، چه کسی می‌تواند به عمق و مغز سخن برسد؟