غزل شمارهٔ ۴۰۶۹

برداشت: چهره تو باعث شده که اشک‌ها از سر شوق و زیبایی‌ات بیرون بریزند و عطر و بوی تو شور و شوق را در دل‌ها به وجود آورده است.

برداشت: اگر زیبایی تو در آسمان تابش کند، ستاره‌ها از شگفتی و حیرت به پرواز درمی‌آیند.

برداشت: این عبارت به توصیف ناپایداری و حیرت در رفتار کودکانی می‌پردازد که مانند غزالان فراری از خطر، به سرعت و بی‌فکری حرکت می‌کنند. آنها در جریان زندگی خود، به شیوه‌ای دیوانه‌وار و شتابزده عمل می‌کنند که نشان‌دهنده عدم توجه به عواقب تصمیماتشان است.

برداشت: بازگرد که اکنون زمان ظهور زیبایی‌ات فرارسیده است و نامه‌ای که نشانهٔ پرواز است، آماده شده است.

برداشت: فردی نمی‌تواند خار تو را از پا بیرون بیاورد، مگر اینکه شخصی این خار را به پا خود فرو کند.

برداشت: چمن به خاطر دیدن چیدنی‌های گل رنگش را از دست داده است، آه آن زمان که دست به چیدن گل‌ها بلند شد.

برداشت: بهت‌زده نگاه کن که ماهی بی‌چاره در دریا از خوشحالی به خاطر آب، بال‌هایش را برای پرواز باز کرده است.

برداشت: دل به شدت پریشان و غمگین است از دیدن او، مگر اینکه این اشک کوچک از چشمانم قطره‌قطره بریزد.

برداشت: وقتی دل از شوق و عشق به تپش می‌افتد، دیگر نیاز نیست که کسی به دیگران یادآوری کند که باید نماز بخوانند، چون عشق و شور درونی انسان را به بندگی وا می‌دارد.