غزل شمارهٔ ۳۹۶۹

برداشت: مبادا افرادی که به کار و عمل می‌پردازند، به بیهوده‌گویی و افراط در نوشیدنی‌های مست‌کننده دچار شوند، چرا که خسارت و ویرانی آن‌ها می‌تواند به بالاتر از خودشان آسیب برساند و دنیای بیشتری را خراب کند.

برداشت: اگر زیبایی و دلآویزی که بر چهره دلبران است، از پرده و پوشش برخوردار شود، چهره دلنواز تو بدون هیچ پوشش و پرده‌ای نمایان خواهد شد.

برداشت: من به خاطر تشنگی لبانش مانند ستاره سهیل می‌سوزم، حتی اگر عقیق لبش در دهانم آب شود.

برداشت: حلقه‌ای که بر گردن من است، بسیار تنگ و سخت شده و من نگرانم که نوشیدن انگور لب او باعث شود که در دام عشق گرفتار شوم.

برداشت: دود تیره‌ای که از آتش می‌آید، دل‌های هشیاران را هم تحت تأثیر قرار می‌دهد و دلی که به خاطر زیبایی‌های او به شدت داغ و سوزان می‌شود.

برداشت: در این باغ، لباس آفتاب به مانند گلاب می‌شود، مانند شبنمی که دلش آب می‌شود و درخشندگی و زیبایی را به خود می‌گیرد.

برداشت: چگونه می‌توانم به گلستان نگاه کنم وقتی بوی گل از پیوند با گل پوشیده شده باشد؟

برداشت: چهره زیبای ساقی، چون آتش می‌درخشد و گرمی آن به میخانه‌ای می‌رسد که در آن بط‌ها می‌سوزند و تبدیل به کباب می‌شوند.

برداشت: از آتش عشق سمندر (پرنده افسانه‌ای) ترسی ندارد و نوشیدن شراب زیبایی ممکن نیست بدون حجاب و پوشش.

برداشت: از وعده‌های ناپایدار تو، اشتیاق من بیشتر شد؛ مانند شور و شوق فردی که تشنه است و عطش او بیشتر از تصویر دروغین آب می‌باشد.

برداشت: اگر کسی از اهل دل باشد، با دلشکستگی خود را شاد کند، چرا که مانند ماه که وقتی از آفتاب دور می‌شود، روشنایی‌اش را از دست می‌دهد.

برداشت: در شرایطی که دل من به سختی و بی‌رحمی دچار شده، تعجب نکن که چشمانم به اندازهٔ نور آفتاب اشکبار شده است.

برداشت: به حذر باشید از کسانی که به خاطر قدرت و ثروت به خود می‌بالند، زیرا ممکن است آنها در دیوانگی خود باعث آسیب و نابودی شوند.

برداشت: اگر معیار واقعی نیکی و احسان این است که دایره ای از آتش و روشنی را به وجود آورد، پس ستاره ای که نشان دهنده انتخاب و برتری است باید در جایی دیگر دیده شود.

برداشت: در زندگی، مشکلات و رنج‌ها بیشتر به سراغ نقاط ضعف می‌آیند، مانند اینکه یک مرغ بیوه به جای یک عقاب قدرتمند در معرض خطر است.

برداشت: زاهد فرنگیان به دیگران سرزنش می‌کند، اما خدا نخواسته است که میخانه‌ای که بدنام است، ویران شود.

برداشت: از شدت گریه او، قلب سنگی هم به خون می‌نشیند؛ چگونه دل می‌تواند از نفس گرم من بسوزد و کباب شود؟