ز خانه مست برون آن نگار آمده بود
به اختیار نه بی اختیارآمده بود
دربارهٔ این سروده
در شعر، شاعر از بیرون آمدن دختر زیبایی از خانه صحبت میکند که بهطور ناخودآگاه و با حالتی مست و خوابآلود، دلها را به خود جذب میکند. او همچون شکوفهای بارانخورده و شاداب است که دلها را میرباید. زیبایی او به اندازهای است که انسانها را به سوی خود میکشاند و به نظر میرسد که به قصد جلب توجه و شکار دلها، از خانه بیرون آمده است. در نهایت، شاعر بیان میکند که این زیبایی و جاذبه، نتیجه قدرت دل و امید به محبت است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
شکفته روی وشلایین ومست وخواب آلود
به مدعای من دل فگار آمده بود
چو شاخ گل ز سراپاش خنده می بارید
گشاده روی تر از نوبهار آمده بود
خطر ز سایه خود داشت نخل نوخیزش
زبس که درخور بوس وکنار آمده بود
اگر چه بود ز مستی به هر طرف مایل
به جانب دل امیدوارآمده بود
چو آفتاب که آید برون ز چادر صبح
برون ز پرده شرم آن عذارآمده بود
پیاده بود به ظاهر چو گلبن نوخیز
ولی به بردن دلها سوارآمده بود
کمی نبود ز اسباب عیش بزمش را
برون ز خانه به قصد شکارآمده بود
هنوز بخت گرانخواب چشم می مالد
ز دولتی که مرا در کنار آمده بود
نبود شیوه او لطفی این چنین صائب
ز جذبه دل امیدوار آمده بود