غزل شمارهٔ ۳۹۶۰

برداشت: به چه دلیل می‌توان عرق (شراب) را با گوهر پاک مقایسه کرد وقتی که مشروب، حرام و ناپاک به شمار می‌رود، و برعکس، چیز حلال و پاک چگونه می‌تواند با آن مقایسه شود؟

برداشت: با روی باز و دوستانه بودن، نمی‌توان دل را به حضور واقعی رساند، زیرا مسیر حوادث و اتفاقات در دسترس و باز است.

برداشت: هر کسی که مانند آب در آینه بی‌حرکت و ثابت مانده باشد، در دنیای معنا و حقیقت جانش آزاد می‌شود.

برداشت: مردی که به راحتی در دنیا خود را می‌گشاید و با دست‌هایش کارهای بزرگی انجام می‌دهد، نمی‌تواند به آسانی به موفقیت برسد. اگر فردی در مقام پایین‌تری باشد، مانند گلی که به شاخه سوار است، به قوت و قدرتی دست نمی‌یابد.

برداشت: به گونه‌ای که یک خانه با گلدان‌ها روشن و زیبا می‌شود، دل‌ها نیز با شادی و سرزندگی ناشی از نوشیدن شراب نشاط می‌گیرند.

برداشت: اگر به دنبال حضور هستی، بدون اراده و خواسته خود را رها کن، زیرا هرکسی که بدون خواسته و اراده بود، در آرامش و سکون بود.