غزل شمارهٔ ۳۹۵۹

برداشت: نور و درخشندگی ماه نمی‌تواند همیشگی باشد؛ به مدت دو هفته، لباسی که موقتی و قرضی بوده، بر تن دارم.

برداشت: به دنبال زیبایی نباش، چرا که موهای بافته شده بر سر مردگان، مانند شمعی در کنار قبر آنهاست.

برداشت: به هیچ‌وجه به فریبکاران و افرادی که از مسیر درست منحرف شده‌اند اعتماد نکن، زیرا که آنها می‌توانند مانند مار زهرآگین باشند و به تو آسیب برسانند.

برداشت: کنترل و اختیار خود را از دست نده، چون آزاد بودن چه معنایی دارد؟ شنیدی که آیا کسی به اختیار خودش بنده شده است؟

برداشت: هر کسی که به خاطر خجالت و شرم، زیر فشار و سختی قرار بگیرد و نتواند به راحتی صحبت کند، زبانش مانند آتش سوزان است و در این حالت، از او توقع می‌رود که به اندازه‌ی کم و مختصر صحبت کند.

برداشت: به اندازه‌ای که ظرفیت و شکیبایی افراد اجازه می‌دهد، از رازها مطلع می‌شوند؛ زیرا دریا محل ظهور گنج‌های ارزشمند است.

برداشت: اگر به خاطر عشق دلت شکسته و ناراحت شده، باز هم بخند و شاد باش. زیرا وقتی دل به دو نیم می‌شود، مانند ذوالفقار (شمشیر علی) است که تکه‌تکه شده اما هنوز شکوه و زیبایی خود را دارد.

برداشت: زوال و نابودی به حکومت و سلطنت اهل حق راهی ندارد، زیرا پرچم منصور همیشه برقرار و استوار خواهد بود.

برداشت: زندگی من به کلامی زنده و پرمحتوا وابسته است، همان‌طور که نبض قلم از گفتار ناشی می‌شود.

برداشت: کسی که در مسیر زندگی صبور باشد و با آرامش پیش برود، در نهایت زودتر از دیگران به منزل مقصود می‌رسد.