غزل شمارهٔ ۳۹۵۱

برداشت: افرادی که به ظواهر و مقام‌ها اهمیت می‌دهند، تنها به ظواهر می‌نگرند و با چشمانی بسته به دستاوردهای مادی متمایل می‌شوند. آنها به جای دیدن واقعیت‌ها، به آرایش‌ها و لباس‌ها توجه می‌کنند.

برداشت: مردم به دور کعبه می‌چرخند تا لباس نو بپوشند و به آینه نگاه می‌کنند تا ببینند چقدر زیبا و زرین به نظر می‌رسند.

برداشت: آنها که به راه خود می‌روند، از انحراف و کج‌روی چیزی نمی‌بینند، اما به کسی که به طور راست حرکت می‌کند، با شک و نگرانی نگاه می‌کنند.

برداشت: کلاه‌ها در زیر نور خورشید و ماه می‌شکنند، همان‌طور که اگر گل لاله را داغ بگذارند، ممکن است صفحه‌ای سیاه شود.

برداشت: به وعده‌های بی‌اساس این انسان‌های بی‌احساس اعتماد نکن، چرا که آن‌ها در زمان نیاز، تو را به سمت منابع واقعی و مفید هدایت نخواهند کرد.