غزل شمارهٔ ۳۹۲۵

برداشت: بتان که مانند آب، خون شهیدان را می‌نوشند، کجا می‌توانند از جام و می شراب بنوشند؟

برداشت: افرادی که در خفا و در بین خواب، به نوشیدن شراب مشغولند، چقدر در پی خون و آسیب به خوبان هستند.

برداشت: از خواب غفلت، چشمه‌هایی بیدار می‌شوند و به اندازه‌ای زیاد می‌شوند که دیگران که همیشه تشنه هستند، از آب آن‌ها می‌نوشند.

برداشت: در این کشور عاشقانه و دوست‌داشتنی، افرادی که humble و فروتن هستند، از کاسه‌ای که نماد دلهره و سرگردانی است، شراب می‌نوشند.

برداشت: دل‌های سیاه و تیره هرگز روشن نمی‌شود، حتی اگر از کوزه‌ای نوشیدنی زرین بنوشند.

برداشت: به جایی رسیده‌اند که به جای لذت و خوشحالی، درد و نارضایتی را تجربه می‌کنند؛ مثل این که به آب تلخ برخورده‌اند در حالی که انتظار نعمت و زیبایی را داشته‌اند.

برداشت: مسافران با اعتماد به خود از چشمه‌ی زلال و بی‌نظیر دریا از دریاچه‌ی توهم و فریب می‌نوشند.

برداشت: آیا گروهی که بی‌هیچ حساب و کتابی می‌نوشند، از روز حساب و جزا خبر ندارند؟