غزل شمارهٔ ۳۸۴۹

برداشت: اگر بتوانی از غفلت و بی‌اطلاعی خارج شوی، می‌توانی از تمام مسائل و واقعیت‌ها آگاه شوی.

برداشت: اگر کسی بدخلق باشد، مانند خار بی‌گلی است، اما اگر طبع لطیف و خوش‌خلقی داشته باشد، مانند گل خواهد بود که خار هم ندارد. انسان می‌تواند با خوش‌خویی، جاذبه و زیبایی بیشتری داشته باشد.

برداشت: اگر در سکوت و آرامش به دور از گفتگوها پناه ببری، می‌توانی به درک عمیق‌تری از رازها و نکات پنهان دست یابی.

برداشت: تنها به این دلیل که صدف در حال باز شدن است و آماده پاسخ دادن به سوالات نیست، نباید از آن انتظار داشته باشی که گوهر ارزشمندی را به تو بدهد. برای دستیابی به چیزهای با ارزش، باید ابتدا شرایط مناسب فراهم شود و سوالی مطرح شود.

برداشت: اگر بر اثر وزش باد خزان، برگ‌ها و بار سبک بر زمین نریزد، تو می‌توانی به راحتی و بی‌دغدغه زندگی کنی.

برداشت: غفلت و نادانی تو باعث شده که به ظاهر به لباس زاهدانه ای از دنیا بسته شده‌ای، در حالی که اگر چشمانت باز بود، می‌توانستی به زیبایی و لطف یار خود دسترسی پیدا کنی.

برداشت: اگر پوشش آینه را برداری، می‌توانی به آب خضر (نماد زندگی جاوید) دسترسی پیدا کنی و شایسته می‌شوی.

برداشت: اگر مانند نی، خود را به بندگی خداوند درآوری، به شدت از زنجیرهای دنیا آزاد می‌شوی و می‌توانی به مقام شیرینی و خوبی دست پیدا کنی.

برداشت: چرا باید شادی مردم را تلخ کنی وقتی که می‌توانی با نوشیدنی مناسب، حال آن‌ها را خوب کنی؟

برداشت: در شرایطی که خواب عمیق و سنگینی تو را تحت تأثیر قرار داده، باید بگویی که این فقط یک افسانه است و تو می‌توانی بیدار شوی و واقعیت را ببینی.

برداشت: اگر بار گناه بر دوش تو بیفتد، می‌توانی هزاران کاروان را تحمل کنی.

برداشت: اگر هوا به مانند سلیمان تحت سلطه‌ات قرار گیرد، تو سزاوار تاج و تخت خواهی بود.

برداشت: از وضعیت کسانی که در انزوا و دور از دنیا هستند غافل نشو. شکر گذار باش که تو می‌توانی به زیبایی‌ها و خوشی‌های زندگی نزدیک شوی.

برداشت: تو نمی‌توانی به‌تنهایی بار سنگینی را به دوش بگیری، بلکه می‌توانی از آنچه که دیگران بر دوش دارند، استفاده کنی.

برداشت: خواب بی‌خبر و غفلت تو را گرفته است، در حالی که می‌توانی دل بیداری داشته باشی.

برداشت: اگر تلاش کنی و از آن لب شیرین چیزهایی بگویی، صائب، حتی اگر حرفت تلخ باشد، شایستگی آن را خواهی داشت.