غزل شمارهٔ ۳۸۳۶

برداشت: چهره زیبا و دلربای تو بدون زیبایی و جذابیت نخواهد ماند و تأثیر نورانی و درخشان تو در زندگی دیگران باعث حرکت و تلاش آن‌ها خواهد شد.

برداشت: چهره‌ای که مانند لاله در دلش آتش عشق می‌سوزد، در روزهای سخت و تاریک، از مشک خالص نیز سیاه‌تر خواهد شد.

برداشت: لبی که با سخنانش روح می‌بخشد و شادی و زندگی را به اطرافش می‌آورد، در آینده به مانند موجی از سراب خواهد شد که احساسات و آرزوهای درونی را بی‌نتیجه می‌گذارد.

برداشت: دل‌هایی که به خاطر مشکلات و سختی‌ها از کوه‌های بزرگ فاصله گرفته‌اند، در اثر سیل اشک‌های پشیمانی و ندامت خراب و ویران خواهند شد.

برداشت: در برابر خزان، چهره‌ی تو که به زیبایی آفتاب می‌تابد، زیبایی‌اش از رنگ ماهتاب هم فراتر خواهد رفت.

برداشت: خط ستاره که نشانی از توست، به تقدیر و سرنوشت تبدیل می‌شود و خمار چشم‌ها به خواب خواهد رفت.

برداشت: موهای بلند و زیباى تو مانند یک کمند است که با آن دست‌های درازش، به یک پیچ و تاب زیبا شکل می‌گیرد.

برداشت: به سبب جذابیت و زیبایی چشمان تو، چیزی که در زیر پرده پنهان شده به زودی نمایان خواهد شد.

برداشت: دل تاریک تو مانند گل لاله‌ای است که با آتش درونش سوزانده می‌شود و در نهایت به آتش خود خواهد سوخت.

برداشت: زندگی تو را به سمت محاسبه و جبران ظلم‌هایی که تجربه کرده‌ای می‌برد و این جبران ظلم بدون حد و مرز خواهد بود.

برداشت: وقتی که چهره‌ای زیبا و دلنشین دیده می‌شود، دنیای تاریک و غم‌انگیز به مانند دسته‌ای از کلاغ‌ها خواهد شد.