غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۸۳۵

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شد

در آفتاب قیامت پناه پیدا شد

۲

ز خط به چهره لغزنده تو دلشادم

که دست پیچ برای نگاه پیدا شد

۳

شکر اگر چه شود حاصل از زمین سیاه

ز شکر تو زمین سیاه پیدا شد

۴

ز تنگی آن دهن از دیده بود پوشیده

ز خط به تنگ دهان تو راه پیدا شد

۵

به حیرتم ز خط سبز آن لب نمکین

که چون ز کان ملاحت گیاه پیدا شد؟

۶

دمید خط ز بناگوش آن سمن سیما

غریب شامی ازین صبحگاه پیدا شد

۷

ز فتنه خط شبرنگ او مشو ایمن

که برق، صائب از ابر سیاه پیدا شد

بازگشت به سروده‌های صائب