غزل شمارهٔ ۳۸۳۴

برداشت: با فرا رسیدن بهار، شکوفه‌ها در درختان ظاهر شدند و ستاره صبحگاهی بامداد نوبهار نمایان شد.

برداشت: چمن با سبزه‌ای که خطی از زیبایی دارد سرسبز شده و از لاله، نشانه‌ای شبیه به خال بر لب جوی بارز شده است.

برداشت: نشانه‌های فصل بهار با روشنی و زیبایی که از شرق می‌آید، همچون رنگ سرخ گل‌ها در لاله‌زارها، به وضوح نمایان شد.

برداشت: از لاله که در میان هر خار می‌روید، به خاطر باران، هزار قطره شراب بی‌خمار آشکار شد.

برداشت: نسیم بهاری که از سوی مصر می‌وزد، نشاندهنده‌ی برکت و نعمت بهار است، حتی اگر گرد و خاکی از دامن صحرا به چشم بیاید.

برداشت: نشستن زیر سقف به خاطر نادانی است، اکنون که سایه باران بهاری نمایان شده است.

برداشت: از خاک، ریشه درختان در زیبایی بهار مانند رشته‌ای از مرواریدهای درخشان نمایان شد.

برداشت: از شدت احساساتی که لاله‌ها به وجود آوردند، دل سنگین سنگ، مانند کوه، به شدت تکان خورد و حرکتی در آن حس شد.

برداشت: در این باغ، ارتباطی به زادگاه نیست. در میان خار و علف، گل زیبایی با چهره‌ای درخشان پیدا شده است.