غزل شمارهٔ ۳۸۲۲

برداشت: از شور و شوقی که در ذهنم به وجود آمده، بهاری زیبا و سرشار از نشاط نمایان می‌شود و از نعمت اشکی که دارم، گلی در کنار من سر بر می‌آورد.

برداشت: این بیت به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره دارد که ابروهایش به زیبایی درخشان و بلندی هستند. شاعر می‌پرسد چگونه می‌تواند غباری از آینه او برخیزد، به این معنا که وجود چنین زیبایی نمی‌تواند با چیزهای ناپاک و ناپسند درآمیخته شود.

برداشت: هر بار که در چمن، طاوسی جلوه‌گری می‌کند، رنگ‌های زیبا از شاخه‌های بهاری به زمین می‌ریزد.

برداشت: به خاطر درد و سوز دل من، به چشم تو نمی‌آید که این دیوانگی از دل این گلزار برمی‌خیزد.