دل مرا نگه گرم یار می سازد
ستاره سوخته را این شرار می سازد
دربارهٔ این سروده
این شعر بیانگر حسی عمیق از عشق و دلتنگی است. شاعر با استفاده از تعبیرات مختلف، نشان میدهد که چطور عشق و زیبایی معشوق میتواند دل را گرم و جان را شاد کند. اشعار به ارتباط عاطفی و تأثیرات روحی ناشی از عشق اشاره دارد، همچنین به دل شکستگی و حسرتهایی که عشق به همراه دارد. به طور کلی، شاعر به تداخل عشق و درد، خوشحالی و غم، و تغییرات روحی ناشی از این احساسات میپردازد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نوای مرغ سحرخیز حالتی دارد
که غنچه را دل شب زنده دار می سازد
چراغ خلوت یکدیگرند سوختگان
مرا چو لاله دل داغدار می سازد
شکستگان جهانند مومیایی هم
دل مرا شکن زلف یار می سازد
کسی که بر دل درویش می گذارد دست
بنای دولت خود پایدار می سازد
اگر سحاب کند سبز تخم سوخته را
ستاره سوخته را هم بهار می سازد
هزار خانه زین بیشتر تهی کرده است
اگرچه دیگری او را سوار می سازد
چها کند به دل صائب آتشین رویی
که آب آینه را بیقرار می سازد