به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟
نمک به شور قیامت چه می تواند کرد؟
دربارهٔ این سروده
این شعر به بررسی عشق و محدودیتهای آن میپردازد. شاعر میگوید که نصیحت به عاشقان بیفایده است و هیچ چیز نمیتواند بر عواطف و تجربیات عمیق عشق غلبه کند. او اشاره میکند که اوج یکتایی و حقیقت عشق نمیتواند تحت تأثیر کثرتهای ظاهری قرار گیرد و هر تلاشی برای پاک کردن گناهان و عیوب انسانی بینتیجه است. در نهایت، شاعر از ملامتها و نگرانیها در رابطه عاشقانه سخن میگوید و میپرسد که چه کسی میتواند بر غرور و نارضایتیهای بیمورد غلبه کند. به طور کلی، شعر به عمق عشق و چالشهای آن میپردازد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
به آفتاب جهانسوز اوج یکتایی
هجوم شبنم کثرت چه می تواند کرد؟
نمی شود دل روشن سیه ز گرد گناه
به آب حیوان ظلمت چه می تواند کرد؟
هزار پیرهن از گرد خاکسار ترم
به من غبار مذلت چه می تواند کرد؟
درازدستی حرص و فراخ گامی سعی
به تنگ گیری قسمت چه می تواند کرد؟
متاع خوب به هر جا رود عزیز بود
به ماه کنعان غربت چه می تواند کرد؟
ز سخت جانی من سنگ پا به کوه نهاد
به من زبان ملامت چه می تواند کرد؟
ز یار شکوه بیجا چه می کنی صائب؟
به آن غرور شکایت چه می تواند کرد؟