غزل شمارهٔ ۳۷۲۸

برداشت: چهره تو باعث می‌شود بهشت جلوه‌گری کند و زیبایی‌هایش را نمایان‌تر سازد، و نگاه تو به قدری جذاب است که حتی روز قیامت را به حساب می‌آورد.

برداشت: آسیب‌دیدگان و مبتلایان به درد و رنج در نهایت به آنچه که حقشان است، دست خواهند یافت و در این میان، موانع و دشواری‌ها نمی‌توانند آن‌ها را از رسیدن به مقصودشان بازدارند.

برداشت: این بیت به این معناست که رفتار و خلق و خوی تو، باعث شده است که با دیگران سازگاری نداشته باشی. جای تعجب نیست که حتی آتش سوزان نیز نمی‌تواند کبابی را به عمل آورد. این به نوعی نشان‌دهنده ناتوانی یا ناکامی در تحقق برخی خواسته‌ها و آرزوهاست.

برداشت: عقیق تو به قدری از خون مردم پر شده که وقتی به آن نگاه می‌کنند، زخم‌هایشان التیام می‌یابد.

برداشت: هر کس جز دلی شکسته و جگر پاره، چه چیزی از این جهان ویران می‌تواند با خود ببرد؟