غزل شمارهٔ ۳۷۱۷

برداشت: شادی‌های دنیای ماندگار باعث غم و اندوه می‌شود، مثل لاله‌ای که با رنگ تیره‌اش حس ناراحتی می‌آفریند.

برداشت: با کم شدن کامل ماه، برایم روشن شد که هر کمالی، زوال و از بین رفتن خودش را به همراه دارد.

برداشت: به زیبایی‌های فریبنده دنیا اعتماد نکن، زیرا ظاهر زیبا ممکن است به دردسری بزرگ منجر شود. مانند گوشواره‌ای که به خاطر تزیینش ممکن است مشکلاتی را به همراه داشته باشد.

برداشت: نفس کشیدن بی‌مورد می‌تواند باعث ایجاد مشکلات و خطرات شود، مانند اینکه یک سگ بی‌فایده در جمع گرگ‌ها ناله می‌کند.

برداشت: اگر کسی بخواهد از زیبایی و جاذبه چهره‌اش محافظت کند، باید مواظب باشد که در معرض عرق و زحمت قرار نگیرد، چون زیبایی او با درخشش و روشنی‌اش خود را نشان می‌دهد.

برداشت: اگر می بیزد، حال خماران خراب می‌شود و من از دیدن ساقی به حال می‌آیم.

برداشت: کسی که بتواند آهوان وحشی را tame کند، در دل تو تصویری از غم و درد ایجاد می‌کند.

برداشت: خود را در کلمات و معانی عمیق آن‌ها غرق نکنید، زیرا بعضی افراد با دقت و کنجکاوی بیشتری به جستجوی معناهای نهفته می‌پردازند و من نمی‌دانم در این مسیر کجا گرفتار می‌شوم.

برداشت: تصویر آن لب و اندیشه آن چهره، مرا به دنیای تفکر و خیال می‌برد.