غزل شمارهٔ ۳۷۱۴

برداشت: دیدن لب‌های زیبا و شیرین باعث می‌شود که دل و جانم پر از شوق و خواب شود، و چهره زیبا و دل‌نوازان مانند خارهایی، درد و حساسیت را در دل ایجاد می‌کنند.

برداشت: به خاطر داشته باش که از نوشیدنی‌های سرخ رنگ استفاده نکن، زیرا چهره تو را زرد می‌کند و زردرویی از چنین حالتی به وجود می‌آید.

برداشت: کسانی که از راه او افتاده‌اند، دیگر در شمار نیستند. اما در کوی او، من را به شمار می‌آورد و وارد حساب می‌کند.

برداشت: چنان که کودک از جنبش و میل مهد آرام می‌گیرد، دل من نیز با ضربان و نوسان خودش به آرامش می‌رسد.

برداشت: چشمان اشک‌آلود می‌توانند نتایج و آثار زیادی به همراه داشته باشند، مانند اینکه انگور درختان گریه‌ای می‌کند و میوه‌هایی به بار می‌آورد.

برداشت: هر کسی که به طور صحیح به تماشای دیگران بپردازد، دلش نمی‌شکند؛ مانند آینه که از زنگ و کثیفی پاک می‌شود.

برداشت: گریه‌ی من همچون سنگدلانی است که به قدری عمیق و بلند است که قادر است سیل را از کوه به فغان درآورد.

برداشت: دیدن چهرهٔ تابناک شما باعث می‌شود که چشمانم از روی بی‌اختیاری پر از اشک گردد.