غزل شمارهٔ ۳۶۸۳

برداشت: وقتی که ملایمت و نرمش وجود داشته باشد، تندی و خشونت دشمن هم کاهش می‌یابد. همچنین، شراب که خاصیت شکنندگی دارد، در برابر این ملایمت به زانو درمی‌آید و ناتوان می‌شود.

برداشت: هر کسی که در جستجوی نام و مقام باشد، ممکن است به خاطر سادگی خود، دنیای خود را تیره و ناخوشایند ببیند، مثل عقیقی که به خاطر رنگ تیره‌اش، ظاهری ناخوشایند دارد.

برداشت: صدف بی‌فایده‌ای دهنش را باز می‌کند و می‌پرسد که چطور می‌تواند زیور (گهر) را برابر با آبرو قرار دهد؟

برداشت: بوی شناسان به اشتباه به بوی ناف غزال اشاره می‌کنند و می‌گویند که خاکی که زیر پای تو است، خوشبو خواهد شد.

برداشت: صورت زیبایی که شگفت‌انگیز و روشن است، چقدر شایسته است که در آینه دیده شود!

برداشت: همیشه گفته‌های هر کس مانند حرف‌های طوطی در مورد وصل و ارتباط، سبز و تازه است و این گفت‌وگو باعث می‌شود که او به بحث و تبادل نظر بپردازد.

برداشت: کشتی خود را از میان چهار موج به ساحل رساند، هر کسی که مانند صائب در جست‌وجوی کنار و آرامش باشد.