غزل شمارهٔ ۳۶۸۲

برداشت: به خاطر تنبلی و سستی، فردی که جوان به نظر می‌رسد، در نظر دیگران سنگین و مهم می‌شود، چرا که هر کسی که در ایستایی و بی‌حرکت بماند، بار مسئولیت و کار را به دوش می‌کشد.

برداشت: زیاد خودت را در مهمانی به زحمت نینداز، زیرا شایسته نیست که مهمان به خاطر میزبان ناراحت شود.

برداشت: در این مهمان‌سرا زیاد منتظر نمی‌توان ماند، زیرا اگر سهم و نصیبی نباشد، مهمان به خاطر سرکشی و فضولی دیگران دلتنگ و ناراحت خواهد شد.

برداشت: وقتی دل آرام می‌گیرد و نفس به حالت فرمان‌برداری درمی‌آید، احساس امنیت باعث می‌شود که خواب پاسبان و نگهبان آرامش درون شود.

برداشت: اگر بلبل در قفس قرار بگیرد و تحت تأثیر بدآموزی قرار گیرد، در نهایت محیطش را به مکانی نامناسب و پر از ناامنی تبدیل خواهد کرد.

برداشت: عشق به کس نثار شدن و جان را در راه آن دادن، چیزی غریب نیست، اگر زلیخا از عشق نهایت جوانی را تجربه کند.

برداشت: شمع با زیبایی و جذابیت خاصی بیان می‌کند که عمر کوتاه و ناپایدارش باعث می‌شود تا زبانش از آنچه که می‌گوید، باز بماند.

برداشت: به اندازه‌ای که در فکر و گفتار خود پایداری و ثبات داشته باشیم، به همان نسبت، تأثیر کلام ما در جهان افزون خواهد شد.

برداشت: سعادتمند به نان خشک راضی می‌شود و از مغز استخوانش به آرامش می‌رسد.

برداشت: شخصی که بی خبر از شکست و ناکامی خود است، به خاطر زودباوری و سبکسری‌اش ممکن است به خوشبختی و موفقیت امیدوار باشد.

برداشت: آسیا برای خرد کردن دانه ساخته شده است، بنابراین به آن نگاه نکن. اگر لطفی در کار باشد، کارها به خودی خود انجام می‌شود و نیازی به نگرانی نیست.

برداشت: اگر به سنگ‌های محکم و بزرگ فشار بیاورم، از نیروی چکش من، آن سنگ‌ها به راحتی شکسته خواهند شد.

برداشت: در برابر سختی‌ها و مشکلات زندگی، نباید ناراحت یا عصبانی شد. زیرا در نهایت، حتی سختی‌ها هم می‌توانند به نرمی و لطافت وجود انسان کمک کنند. انسان ممکن است به خاطر فشارها و محدودیت‌ها به نوعی تغییر کند و به عمق وجود خود پی ببرد.