غزل شمارهٔ ۳۶۷۵

برداشت: از درد و رنج دل، تیرگی و کدورت از بین می‌رورد و همچون آینه‌ای که در یک مکان کثیف قرار دارد، پس از پاک شدن، می‌تواند به وضوح و زیبایی و صفایی دست یابد.

برداشت: شوق و علاقه می‌تواند به قدری قوی باشد که جدایی آن را از بین ببرد، مانند اینکه قطره‌ای از باران به سمت دریا می‌ریزد و در آن گم می‌شود.

برداشت: سعی کن با کسانی که به خوشبختی و موفقیت رسیده‌اند ارتباط برقرار کنی، زیرا وقتی پرندگان بزرگ به هم نزدیک شوند، همدیگر را بیشتر شبیه به خود می‌کنند.

برداشت: به سرزمین مقدس او، بی‌هیچ پوششی می‌آیند، مثل کسی که لباسش را برای رفتن به کعبه برتن می‌کند.

برداشت: به خانه و زندگی خودت چندان اعتماد نکن، چرا که تیر درست هم ممکن است از هدفش منحرف شود.

برداشت: افراد با بصیرت و دانا با احتیاط و دقت قدم به مسیرهایی می‌گذارند که در آن ممکن است حتی کسانی که بینا هستند، به آسانی دچار اشتباه و سردرگمی شوند.

برداشت: امید به آینده و بهبود وضعیت، در دل انسانی بیچاره و درمانده زنده است، حتی وقتی که درد او بی‌دارو باشد و درمانی نداشته باشد.

برداشت: صورت خشن و سختی که شایسته‌اش آتش است، باید همچون سنگی باشد که کاسه‌ای برای درخواست و گدایی می‌شود.

برداشت: هر کسی که در زندگی به استقلال و آزادی راضی باشد، مانند درخت سرو است؛ او هیچ‌گاه دچار فقر و پریشانی نخواهد شد.

برداشت: اگر آبروی طمع را پایمال نکنی، این هفت آسیا به خواسته‌ات می‌رسند.

برداشت: کسی که بدون نیاز به نشانه و راهنما به کعبه می‌رسد، می‌تواند مرا به معبد بت‌ها راهنمایی کند.

برداشت: دلِ کسی که در جستجوی ملاقات با عشق و حقیقت است، مانند خضر به زندگی ابدی و جاودان خواهد رسید، و این دل در این مسیر، از آتش عشق سیراب خواهد شد.

برداشت: از شرم اینکه نتوانسته‌ام به هیچ نتیجه‌ای برسم، احساس خجلت کرده‌ام، هرچند که اگر بخواهیم از توانایی‌هایمان استفاده کنیم، می‌توانیم به موفقیت‌های بیشتری دست یابیم.

برداشت: کسی که رقیب است، نمی‌توان او را با محبت و نیکی تحت تأثیر قرار داد. مثل این می‌ماند که بخواهیم به سگ دیوانه‌ای که به طعمه عادت کرده، نزدیک شویم و او را به دوستی بخوانیم.

برداشت: می‌توان در صبح زیبایی‌هایی را به نمایش گذاشت که در روزهای بهاری به وقوع می‌پیوندد.

برداشت: انسان نباید به خاطر تلخی‌های زندگی، زحماتش را نادیده بگیرد. مانند طوطی‌هایی که با آشنایی به صحبت کردن، به شیرینی کلام دست می‌یابند، هرکس که به علم و آگاهی نزدیک شود، می‌تواند طعم شیرین علم را بچشد.