غزل شمارهٔ ۳۶۶۳

برداشت: به خاطر نوشیدنی غلیظی که خورده‌ایم، جام از دستمان افتاده است. بیا تا نوشیدنی دیگری بیاوریم، چون تکه‌های خرد شده از سقف به زمین ریخته‌اند.

برداشت: مانند حبابی در حال سرگشتگی است که در گرداب دریا گرفتار شده و به سفینه‌ای می‌ماند که در دامی از آب گیر کرده است.

برداشت: مبادا که به خاطر چیزی ناچیز، اصل نظم و هماهنگی از بین برود.

برداشت: وقتی که سبزه مانند فرشی بر زمین گسترده شد و همانند آبی که از دست می‌رود، هر کسی که به آن سرو زیبا و دلربا نگاه کرد، تحت تأثیر آن قرار گرفت.

برداشت: صیاد با خوشحالی به دنبال شکارش می‌گردد، اما کدام پرندهٔ نادر و زیبا دوباره در دام افتاده است؟

برداشت: در این خانه که آشوب و بی‌نظمی حکم‌فرماست، از خطرات و مشکلات حفظ سلامتی کن و مراقب باش، زیرا مانند میوه‌ای نارس، به یکباره دچار آسیب و سقوط می‌شوی.

برداشت: من به سرعت به درمان درد درونم می‌پردازم، زیرا امروز به طور ناگهانی دو جام پر از نوشیدنی به دستم رسید.