غزل شمارهٔ ۳۶۴۲

برداشت: عشق من به حدی مشکلات و دردها را به جانم منتقل کرده که پزشکان هم دچار حیرت و سردرگمی شده‌اند و تلاششان برای درمانم به جایی نمی‌رسد.

برداشت: پیش از این، در دل من هیچ غمی وجود نداشت، اما حالا درد و اندوه ناشی از گریه‌ام، در دل عمان به شکل پیچ خورده‌ای نمایان شده است.

برداشت: خار نمی‌تواند به دامن آتش بچسبد، چون وقتی که خار مغیلان به دامن من پیچیده، در حقیقت من چنان درگیر و غرق در مشکلات و دردها هستم که نمی‌توانم به چیز دیگری فکر کنم.

برداشت: غیر از مژگان تو چیزی مانع اشک من نمی‌شود، آیا غیر از تو چیزی باعث می‌شود که دامن دریا به سر انگشتان مرجان پیچ بخورد؟

برداشت: حرکت یا تلاطم فکر شاعر به اندازه‌ای باریک و ظریف شده که گفتارش به شکل عجیبی به هم ریخته و سردرگم است.