غزل شمارهٔ ۳۶۲۴

برداشت: شادی ناشی از گفت‌وگو با کسی که به وسوسه‌ها و خواسته‌ها اهمیت می‌دهد، باعث می‌شود که آتش عشق و دلسوزی در دل از بین برود و به جای آن زباله‌ها و بی‌اعتنایی‌ها نمایان شود.

برداشت: هیچ کس به او ارزش نمی‌دهد و به سادگی با دیگران می‌چرخد، در حالی که ابرو و زیبایی‌اش همه جا در دسترس است و مورد توجه قرار می‌گیرد.

برداشت: ای گل نازک که تو را در ظرف شیشه‌ای قرار دادند، آیا هیچ وقت به یاد اسیرانی می‌افتی که در قفس گرفتارند؟

برداشت: کسی که دل صاف و پاک دارد، هرگز از دشمنش روی برنمی‌گرداند، زیرا در نهایت حقیقت خود را نشان می‌دهد و در درونش مانند آیینه‌ای خواهد بود که خودش را به او نشان می‌دهد.

برداشت: از چرخش و گردش زندگی، دل ما به شدت ناله می‌کند و حالتی ناراحت دارد، در حالی که صدا و نوای جرس به گوش می‌رسد.