غزل شمارهٔ ۳۶۲۳

برداشت: اگر آتش در دستان کسی زبانه می‌کشد و جرقه‌هایی از آن به خارج پرتاب می‌شود، دل شجاع ما هم از سفر به سوی مبدأ خود برمی‌گردد.

برداشت: دست زدن و دلبری کردن و پنهان شدن، همه اینها نشانه‌هایی است که از موهای کمر او حکایت می‌کند.

برداشت: زندگی گاهی با مشکلات و سختی‌هایی روبرو می‌شود که ما را از مسیرمان منحرف می‌کند. در این حال، افرادی که صبر و حوصله کمتری دارند، سریع‌تر از بقیه خسته و ناامید می‌شوند.

برداشت: اثر سنگ بر شیشه نشان‌دهنده‌ی تأثیر و نشانه‌هایی است که از اشیا و رخدادها بر هنر و خلاقیت می‌نشاند. این تأثیرات از بالای زمین تا دوردست‌ها نیز قابل مشاهده است و به نوعی به ما یادآوری می‌کند که هر چیزی می‌تواند بر آثار هنری تأثیر بگذارد.

برداشت: چه خوب است دنیایی که پر از امید و جوانمردی باشد. مانند درخت نخیلی که در این باغ تنها در یک روز میوه می‌دهد.

برداشت: این‌جا چیزی جز دریا نیست، بلکه اشکی تلخ است که از دل سنگ‌دل‌ها به چشم گوهر می‌ریزد.

برداشت: گل لاله نشانه‌ای از آمدن بهار است و خبر از این می‌دهد که روحی که در خاک بود، اکنون از آن خارج می‌شود.

برداشت: من از گشت و گذار در گلستان به صحبت می‌آیم. آیا روزی خواهد رسید که گل خورشید را ببینم؟