غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۵۴۲

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

رتبه خط تو بالغ نظران می دانند

قدر یاقوت تو روشن گهران می دانند

۲

شیوه چشم ترا اهل نظر می یابند

نشأه حسن ترا بیخبران می دانند

۳

از نگاه تو چه یابند پریشان سخنان؟

این زبانی است که صاحب نظران می دانند

۴

سرو و شمشاد همین قامتی افراخته اند

روش دلبری این خوش کمران می دانند

۵

منعمان را به حساب غم ایام چه کار؟

این حسابی که بی سیم و زران می دانند

۶

رهروانی که درین بادیه گرم طلبند

برق را دخل بی بال و پران می دانند

۷

با سخنهای تو صائب که زوالش مرساد!

حالتی هست که کامل نظران می دانند

بازگشت به سروده‌های صائب