غزل شمارهٔ ۳۵۲۱

برداشت: عاشقانی که با قضا و قدر الهی کنار آمده و تسلیم آن هستند، به نوعی در زندگی جاودانه و ابدی غوطه‌ورند و در عمق معانی عشق و وجود باقی می‌مانند.

برداشت: به مردم اطلاع بده که صلح برقرار است، زیرا مانند موج سراب، بیشتر افراد دنیا فقط تصویری از دور دارند و واقعیت را نمی‌بینند.

برداشت: هشدار می‌دهند که باید مواظب باشی، چرا که این دست و زبان، می‌توانند آسیب‌زننده‌تر از یک طغیانی بزرگ باشند.

برداشت: غنچه‌ای که به نظر می‌رسد خوابیده و بی‌حرکت است، در واقع به خاطر دیگران، مشکلات و گره‌های زندگی را باز می‌کند.

برداشت: برخی افراد نیکوکار، وقتی به گذشته نگاه می‌کنند، متوجه می‌شوند که افراد ساده‌دل و نادان به صورت مداوم در حال فرار از سرنوشت خود هستند.

برداشت: خودت را از این جسم خاکی با بصیرت واقعی بشناس، زیرا که آینه و تصویر هر یک به تنهایی وجود دارند و از هم جدا هستند.

برداشت: غم و اندوه در دل سروی تأثیری نمی‌گذارد؛ چرا که افرادی که خود را بالا می‌کشند و مغرورند، همیشه سرشان به آسمان است.

برداشت: مرکز دایره دام، اشاره به دانه‌هایی دارد که در این تله قرار گرفته‌اند.