غزل شمارهٔ ۳۴۹۳

برداشت: مردم ناآگاه که خود را به وابستگی‌ها و عشق‌های دنیوی بسته‌اند، بال و پر پرواز خود را محدود کرده‌اند.

برداشت: جهان تنها یک نمایش فریبنده است و کسی که حقیقت را می‌شناسد، می‌تواند این واقعیت را درک کند، حتی اگر به نظر دیگران دنیا واقعی و درست به نظر بیاید.

برداشت: در بهشت به روی کسی که در این دنیا به محبت و ایمان دل بسته است، فردا در نخواهند گشود.

برداشت: شکایت و ناله اهل عشق هرگز به پایان نمی‌رسد، چرا که مانند جرس (زنگ) نمی‌تواند به خاطر این که به بارکش (محمل) بستند، اعتراض کند.

برداشت: آیا ممکن است که راهی برای کنترل سرنوشت پیدا کنیم؟ اگر تقدیر ما را به سمتی دیگر می‌برد، چگونه می‌توان دشواری‌ها و موانع را کنار گذاشت و به هدف خود رسید؟

برداشت: به خودت توجه کن و از خطرات دوری کن، چون قربانیان زیادی با دیده خود به سراغ قاتل می‌روند و در نهایت گرفتار می‌شوند.

برداشت: به زودی کسانی که از نعمت‌های الهی بهره‌مند شده‌اند، شروع به پرسش و سوال از صائب خواهند کرد.