غزل شمارهٔ ۳۴۸۲

برداشت: صورت تو مانند شمعی درخشان است و موهایت به حالت دودی پخش شده و بی نظم به نظر می‌رسند.

برداشت: وقتی به تو نگاه می‌کنم، هر ذره‌ای از وجودم که مثل خون در بدنم جاری است، به حالت گیجی و حیرت مثل پرنده‌ای زخمی در می‌آید.

برداشت: رنگ سبزی که از آن دهان باریک بیرون آمده، مانند رازی است که از عالم غیب به وضوح آشکار شده است.

برداشت: دل من به خط سبز تو می‌رود و یادآور سخنان شیرین و دلنشینی است که مانند طوطی تازه‌گوی با طراوت و جذاب ابراز می‌شوند.

برداشت: دل بی‌قرار و ناراحت من همچون لعل درخشان و روشن است که در میان زنجیری پنهان شده، با این حال زیبایی و درخشش خود را حفظ کرده.

برداشت: اگرچه به نظر می‌رسد که زیبایی ظاهر آن فرد دلپذیر شده، اما در واقع او به خاطر ترس از مسلمانان دینی غیر از دین خود را اختیار کرده است.

برداشت: چهره او مانند نامه‌ای است که به خاطر اعمال ناپسندش تیره و تار شده است.

برداشت: این جمله به معنای این است که در وجود انسانی که به دست تو به قتل رسیده است، نشانه‌هایی از زندگی و نشاط مشاهده می‌شود، به گونه‌ای که آن نشاط مانند پسته‌ای خندان و شاداب جلوه می‌کند. به نوعی، حتی در مرگ و نابودی، زندگی و شادابی نیز قابل مشاهده است.

برداشت: اشک‌هایی که بر صورت من می‌ریزد، مانند دانه‌ای است که در خاک نامنظم و پر از گرد و غبار، به خاک رفته است.

برداشت: سرنوشت من شبیه حالتی است که مجنون به خاطر پریشانی ناشی از زلف معشوقش دارد، مانند باده‌ای که به خاطر افراط در نوشیدن به هم ریخته شده است.

برداشت: دل من در ایام بهار داغی را احساس می‌کند، مانند دانه‌ای که در حال برشته شدن است و نمی‌تواند فراموش کند.

برداشت: دانه‌های تسبیح که نشانه‌های دروغین من هستند، از فاصله‌ای به دوری دل، به یاد کسی که از توبه‌اش پشیمان شده است، می‌مانند.

برداشت: دل نمی‌تواند از فکر تو دور شود، مانند قطره‌ای که به دریا وصل شده و نمی‌تواند جدا شود.

برداشت: روح آگاه به محدودیت‌های جسم، همچون یوسف در زندان، حس ناامیدی و ترس را تجربه می‌کند.

برداشت: شادی‌های دنیا بسیار کم و غم‌هایش بسیار زیاد است، مانند برقی که از ابرها ظاهر می‌شود.

برداشت: سخنان جدید من در حال حاضر به خاطر ترس از حسودان، مانند گلی است که در گلویم به خاطر گریه‌ای پنهان مانده است.

برداشت: دل روشن صائب مانند آبی است که در ریگ‌های پراکنده قرار دارد، مشابه خیالات پریشان و درهم است.