غزل شمارهٔ ۳۴۶۳

برداشت: دل‌های عاشق و دردمند همچون دانه‌ای سوخته در زیر زمین، در گوشه‌ای پنهان و تنها هستند.

برداشت: ماه در دایره‌ی نورانی خود را نشان می‌دهد، زیبایی‌ای که شایسته یک پری است و این زیبایی ناشی از پرورده‌ای است از عشق و اشتیاق.

برداشت: از خط لبخند تو، شادی و سرزندگی به دل‌ها رسوخ کرد، چون سبز بودن و زیبایی تو مانند نمک برای دل‌ها خوشایند است.

برداشت: در گوشه ابروهای زیبا، هیچ جایی بدون امواج بلای عشق وجود ندارد. این نشان‌دهنده‌ی کمندی است که همواره به زیبایی و پیچیدگی‌های آن مرتبط است.

برداشت: در این چمن سرسبز، بخش زیبای آن برای دل است، و روزی که مردم آزاد زندگی می‌کنند، همین است.

برداشت: اگر متوجه شوی که در این مکان مهم و با ارزش چه چیزهایی وجود دارد، دیگر نمی‌توانی به راحتی به خدمت مشغول شوی.

برداشت: کسانی که عاقبت‌نگر هستند، به هر فردی که نگاه می‌کنند، از نقطه نظر آینده و نتیجه‌گیری نهایی به او می‌نگرند. این دیدگاه آن‌ها باعث می‌شود که همیشه به عواقب و پیامدهای کارها و رفتارهای دیگران فکر کنند.